Wybór metody leczenia w aspekcie warunków kostnych i tkanek miękkich oraz wieku pacjenta
Potencjał żywych włókien ozębnej do osteoindukcji, daje możliwość do autotransplantacji zębów w sytuacji niekorzystnych warunków do implantacji. Donorem może być ząb z niezakończonym rozwojem wierzchołka jak również ząb dojrzały. Podczas wykładu przedstawiony zostanie protokół kwalifikacji pacjenta do zabiegu z uwzględnieniem czynników, które mają wpływ na powodzenie leczenia. Wybór metody leczenia (implant vs autotransplantacja) pociąga za sobą dalsze postępowanie terapeutyczne, dlatego omówione zostaną wady i zalety obu rozwiązań oraz kryteria, jakie musi spełniać implant/ząb, aby uznać zabieg za w pełni udany.
Na podstawie własnych przypadków prowadzący przedstawi różne protokoły zabiegowe stosowane zależnie od stanu początkowego, jak również złożone protokoły wykorzystujące między innymi szablony chirurgiczne i procedury okołoimplantologiczne. Koniecznym warunkiem dla powodzenia leczenia jest przeprowadzenie pacjenta przez protokół pozabiegowy, a ten znacząco różni się w omawianych metodach.
Obserwacje własne jak i wyniki wielu publikacji pokazują, że wzrost wyrostka zębodołowego może być indukowany dzięki zachowaniu żywych włókien ozębnej na powierzchni korzenia transplantowanego zęba, a jego jakość i objętość jest stabilna w czasie. Zarówno implantacja jak i transplantacja są bardzo dobrze udokumentowane w piśmiennictwie i w aspekcie warunków kostnych i tkanek miękkich powinny być równorzędnie rozpatrywane przy planowaniu leczenia.
